رسانده بود . پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم دسته‌ها به اطراف مكه فرستاد كه پيش از همه دستهء خالد بن وليد بود كه در ماه رمضان براى ويران كردن عزى بسوى نخلة - اليمانيه رفت و آن را ويران كرد . پس از آن دستهء عمرو بن عاص بود كه در ماه رمضان بسوى سواع برهاط رفت و آن را ويران كرد . پس از آن دستهء سعد بن زيد اشهلى اوسى بود كه در همين ماه سوى مناتى رفت كه در مشلل بود و آن را ويران كرد . پس از آن دستهء خالد بن سعيد بن عاص بسوى عرنه بود . پس از آن دستهء هشام بن عاص بسوى يلملم بود . پس از آن دستهء طفيل بن عمرو دوسى بود كه در شوال سوى ذو الكفين بت عمرو بن حممه دوسى رفت و آن را ويران كرد . پس از آن دسته خالد بن وليد بسوى بنى جذيمة بن عامر بن عبد مناة بن كنانة ابن خزيمة بن مدركه بود كه زير مكه بفاصلهء يك منزل راه در حدود يلملم بود . پيغمبر او را بدعوت فرستاده بود و فرمان جنگ نداده بود ولى خالد آنها را در غميصا بكشت و پيغمبر صلى الله عليه و سلم خونبهايشان را پرداخت . پس از آن پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم بجنگ هوازن رفت كه جنگ حنين بود . مسعودى گويد : حنين دره‌ايست بحدود ذى المجاز كه تا مكه سه منزل راه است . پيغمبر صلى الله عليه و سلم با دوازده هزار از مردم مكه با دويست اسب و بقولى بيشتر برون شد . پيغمبر صلى الله عليه و سلم از صفوان بن اميه چند زره را كه پيش وى بود به عاريه خواست و صفوان كه در آن هنگام مشرك بود و از پيغمبر صلى الله عليه و سلم براى مسلمانى خود دو ماه مهلت گرفته بود گفت : « اى